.
Chris van Geel hield niet van publiciteit, en zeker niet van persoonlijke interviews. Je zou hem ‘gereserveerd’ kunnen noemen, in de eerste betekenis die Van Dale bij dat woord geeft: zich op een afstand houdend, terughoudend, afwachtend. “Over zijn werk schrijven màg, maar verzoeken om interviews wimpelt hij af”, schreef journalist Ivan Sitniakowsky, die hem graag wilde spreken. De dichter legde hem helder uit hoe hij zijn eigen positie zag:
“‘U moet het zo zien, dat ik eigenlijk niet besta, dat ik er niet ben’, zei hij gereserveerd door de telefoon.”
Toch slaagde Sitniakowsky er na nog enig aandringen in om Van Geels reserves weg te nemen. Hij mocht hem zowaar komen bezoeken in Groet. Het resultaat werd een uitgebreid portret (Algemeen Handelsblad, 23 november 1968) van de dichter, en van zijn werk, met ook enige interviewfragmenten.
Na het gesprek, dat tot ’s avonds laat duurde, liep Van Geel met Sitniakowsky mee terug naar de bushalte waar de laatste bus van Groet naar Alkmaar zou vertrekken. Hij keek tevreden terug op de ontmoeting van die avond en zei voor zijn doen heel ongereserveerd:
“Ik sta in de belangstelling, de mensen hebben belangstelling voor mij!”
Chris van Geel hield niet van publiciteit, en zeker niet van persoonlijke interviews. Je zou hem ‘gereserveerd’ kunnen noemen, in de eerste betekenis die Van Dale bij dat woord geeft: zich op een afstand houdend, terughoudend, afwachtend. “Over zijn werk schrijven màg, maar verzoeken om interviews wimpelt hij af”, schreef journalist Ivan Sitniakowsky, die hem graag wilde spreken. De dichter legde hem helder uit hoe hij zijn eigen positie zag:
“‘U moet het zo zien, dat ik eigenlijk niet besta, dat ik er niet ben’, zei hij gereserveerd door de telefoon.”
Toch slaagde Sitniakowsky er na nog enig aandringen in om Van Geels reserves weg te nemen. Hij mocht hem zowaar komen bezoeken in Groet. Het resultaat werd een uitgebreid portret (Algemeen Handelsblad, 23 november 1968) van de dichter, en van zijn werk, met ook enige interviewfragmenten.
Na het gesprek, dat tot ’s avonds laat duurde, liep Van Geel met Sitniakowsky mee terug naar de bushalte waar de laatste bus van Groet naar Alkmaar zou vertrekken. Hij keek tevreden terug op de ontmoeting van die avond en zei voor zijn doen heel ongereserveerd:
“Ik sta in de belangstelling, de mensen hebben belangstelling voor mij!”

Reacties
Een reactie posten