.
Chris van Geel had een moeizame verhouding met zijn uitgever Geert van Oorschot. Dat gold voor wel meer dichters en schrijvers uit diens fonds. Het lag natuurlijk ook aan Van Geel zelf. De twee lagen elkaar niet. “Geert vindt me, geloof ik, te introvert, te asociaal, geen ‘warme menselijkheid’ weet je wel”, schreef Van Geel aan Judith Herzberg, in een brief van 1 oktober 1966.
Het uitgeven van poëzie levert zelden winst op, zoals bekend. De meeste dichters schrijven geen bestsellers, en de meeste dichters zullen dan ook voortdurend licht bevreesd zijn dat hun volgende bundel niet meer uitgegeven gaat worden.
Maar zo wilde Van Geel het niet zien. Hij wist wat hij kon, en hij had zijn trots. In 1966 was hij nog steeds de dichter van maar één dichtbundel, verschenen in 1958, en die was toen nog lang niet uitverkocht. Hij wist niet zeker of Van Oorschot zijn tweede bundel zou accepteren. Maar hij wist wel hoe de verhoudingen lagen: “(…) ten slotte blijft mijn uitgangspunt dat hij blij mag zijn mij uit te mogen geven”, schreef hij in dezelfde brief aan Herzberg. “(…) hij en zijn fonds [zijn] bij mij in goed gezelschap, dacht ik.”
(Bewerking van ‘Uitgever’, in ‘Van Geel Alfabet’, Hollands Maandblad, augustus-september 2023)
Chris van Geel had een moeizame verhouding met zijn uitgever Geert van Oorschot. Dat gold voor wel meer dichters en schrijvers uit diens fonds. Het lag natuurlijk ook aan Van Geel zelf. De twee lagen elkaar niet. “Geert vindt me, geloof ik, te introvert, te asociaal, geen ‘warme menselijkheid’ weet je wel”, schreef Van Geel aan Judith Herzberg, in een brief van 1 oktober 1966.
Het uitgeven van poëzie levert zelden winst op, zoals bekend. De meeste dichters schrijven geen bestsellers, en de meeste dichters zullen dan ook voortdurend licht bevreesd zijn dat hun volgende bundel niet meer uitgegeven gaat worden.
Maar zo wilde Van Geel het niet zien. Hij wist wat hij kon, en hij had zijn trots. In 1966 was hij nog steeds de dichter van maar één dichtbundel, verschenen in 1958, en die was toen nog lang niet uitverkocht. Hij wist niet zeker of Van Oorschot zijn tweede bundel zou accepteren. Maar hij wist wel hoe de verhoudingen lagen: “(…) ten slotte blijft mijn uitgangspunt dat hij blij mag zijn mij uit te mogen geven”, schreef hij in dezelfde brief aan Herzberg. “(…) hij en zijn fonds [zijn] bij mij in goed gezelschap, dacht ik.”
(Bewerking van ‘Uitgever’, in ‘Van Geel Alfabet’, Hollands Maandblad, augustus-september 2023)
• Geert van Oorschot op het Rembrandtplein, ca. 1955.
Reacties
Een reactie posten